Milliyetçilik hangi değerlerle beslenilirse beslenilsin “dışlayıcıdır”
Dünyanın, renklere, dinlere, dillere, ırklara, mezheplere göre şekillenmesinin ana nedeni de yine “milliyetçiliktir”
Yaşanan savaşların, göçlerin, soykırımların altında hep ırkçılık vardır.
Dinini, tarihini, kültürünü, sosyal birikimini bir farklılık ve üstünlük aracı olarak görüp, başka etnik yapıdaki toplulukları dışlayan milletler, tarihleri süresince huzurdan yoksun yaşamışlardır.
Adolf Hitler’den daha milliyetçisi, daha savaşçısı yoktu..hem ülkesini hem de dünyamıza büyük acılar yaşattı.
İsrail örneği ortada..
Türkiye’de resmi “devlet milliyetçiliğinden” çok büyük acılar çekti. Son 35 yılda 40 bin vatandaşını terör olaylarında yitirdi.
19.yüzyılın başlarında Avrupa’dan (Fransa’dan) Ortadoğu’ya ihraç edilen bu etnik milliyetçilik akımı, önce Osmanlı imparatorluğunu yıktı.
Aynı düşünce akımı “ ırkçılık” Osmanlı imparatorluğunun son parçasını da tehdit ediyor.
Bütün bunları neden yazma gereği duydum..
Son iki haftadır vatandaşlarımızın “kökeni” üzerinde kaygı verici tartışmalar oluyor. Önceki akşam Can Ataklı (Sabah gazetesinde birlikte çalıştık) Bugün TV’de konuşurken şunları söylüyor:
“Kürtlerin neyi var..tek yazarları var mı..bir piyanist çıkardılar mı, kaç yazarını gördünüz..tarihleri, kütüphaneleri nerede..müzikleri, dilleri oradan, buradan çakma.. çıkmışlar.. diyorlar ki.. ( biz bin yıldır bu topraklarda yaşıyoruz) .. Siz kaç devlet kurabildiniz. ?, tarihe mal olmuş bir Kürt bilim adamı gösterebilir misiniz?
Bundan böyle..korkarım ki.. Türkler çıkıp, madem bizi istemiyorsunuz..çekin gidin..oradaki varlığımızı geri çekelim..ne halleri varsa görsünler..Ben orada Türkçe bilmeyen vatandaş olduğuna inanmıyorum. Kürtçe yazıların yazılması maksatlı…Asıl bölünmeyi şimdi Türkler dayatabilir, Türkler düşünüyor. 26.12.2010 ”
Başka..başka şeylerde konuştu..(yazamayacağım)
Can Ataklı’ yı dinledikten sonra uzun süre düşündüm.
Önce, bu eski müdürüme, Kürtlerin, dinine, tarihine, kültürüne, sanatına, müziğine, edebiyatına, bilimine dair, kocaman bir cevap yazmayı düşündüm.
“Kurdukları kentleri, , beylikleri, mimarlık eserlerini, girdikleri savaşları, yaptıkları tarımı” yazmalıyım dedim.
Yazdım, yazdım, sildim.
Böyle bir cevapla, böyle bir tartışmayı içime sindiremedim... Böyle bir tartışma, toplumu ayrıştırır. Ülkemizin geleceğine zarar verir.
Kışkırtıcı, onur kırıcı, dışlayıcı, küçük düşürücü sözlerden, yorumlardan yeterince yara aldık.
BDT, bu işi çok profesyonel biçimde zaten provoke edebiliyor. Toplumu germekte, çatıştırmada oldukça başarılılar!!!
Çözümü konuşmalı, kolektif bir heyecanla, kardeşlik hukukunu nasıl üretebileceğinizi düşünmeliyiz.
Bizim bugün tartıştığımız, enerjimizi tükettiğimiz sorunu, dünya devletleri çok önceden çözmüş.
Örneğin,
İsviçre’de dört ayrı dil konuşulmasına rağmen, yüzyıllardan beri paylaşılan ortak tarih güçlü bir ulusal duyguyu ayakta tutabilmiştir. Bu ülke çok dillilikten bölünmemiştir.
Amerikan ulusu farklı kökenlerden gelen göçmenlerin “ortak bir siyasi ve sosyal yapıda “ bir araya gelmesinden oluşur. Orada kaldım. Eyaletler sistemi üzerine araştırmalar yaptım. Bir arada eşit koşullarda çok da rahat yaşıyorlar.
Yahudi ulusunun tanımlayıcı öğesi dindir. Yunan ulusçuluğu, dil, din ve köken ortaklığını vurgular. Onlarca ülkeden örnek verebilirim.
Türkiye’de sadece yüzde 5’i temsil ettiğini sandığımız bir siyasi parti, çıkıp “iki dilli eğitim” önerisi sunuyor..
Demokrasi de böyle bir şeydir.
Konuşursun, tartışırsın, kararı halk verir..
Oysa onlarca sözde aydın ve entelektüel de, bütün Kürtleri hedef alan konuşmalar yapıyor.
Yüzde 5’in temsil edenler konuşuyor..
Bütün Kürtler bölücü oluyor…
Gelin bu ırkçı, saldırgan, kışkırtıcı dili bırakalım. Bütün ırkçıların, bütün ayrılıkçıların karşısında duralım. Tarihte yaşananları halkımıza anlatalım.. Kardeşin kardeşi kestiği, komşunun-- komşuyu yaktığı Sırp-Hırvat iç savaşını yazalım.
Güney Slavların dil birliğini temel alan Yugoslav milliyetçiliği ile din ve ortak tarih birliğini temel alan Sırp ve Hırvat milliyetçilerinin pişmanlık öykülerini yayınlayalım.
Gelin canlar bir olalım.
Herkes yaşadıklarıyla, değerleriyle, diliyle, kentiyle mutlu olsun.
Örneğin ben, İzmir’imle mutluyum..Bir üst kimlik taşımaya da ihtiyacım yok. Kimse bana “üst kimlik de dayatmasın”
Ne mutlu İzmirliyim
